نفر هم جزء استقبال‌كنندگان بودند . پيغمبر اكرم ( ص ) فرمود : « هيچ كس با اين سه نفر حرف نزند » ؛ حكم ، حكم پيغمبر است . روايت مىنويسد : وضعيت آن سه نفر طورى شد كه حتى زن و بچهء آنها هم با آنها حرف نمىزدند و از آنها دورى كردند . قرآن مىفرمايد : پس از گذشتن سه روز از اين قضيه ، مدينه بر آنها تنگ شد و احساس كردند و كه با اين وضع نمىتوانند زندگى كنند : « وضاقت عليهم الارض بمارحبت » . آنها ديدند چاره‌اى ندارند جز اين كه توبه كنند . به بيابان رفتند و گريه و ناله كردند و توبه كردند ، و خداوند توبهء آنها را قبول كرد ؛ و مىتوانيم براى مبارزه با گناهكار از اين گونه روشها استفاده كنيم . نكته‌اى كه مىخواستم به آن اشاره كنم ، اين است كه آيه مىفرمايد : « ثم تاب عليهم ليتوبوا » ، يعنى از طرف پروردگار توفيق براى توبه آمد و آنها توبه كردند . جهان آفرين ، گرنه يارى كند * كجا بنده ، شايسته كارى كند ؟ خلاصهء بحث اين شد كه از قرآن شريف استفاده مىكنيم كه توبه بسيار مفيد است و براى تقويت روح و مبارزهء با نفس ، فوق‌العاده سازندگى دارد . و اين كه گناه هر چه بزرگ باشد ، اگر انسان به راستى از آن گناه توبه كند ، خداوند او را مىآمرزد . خدايا ، به عزت و جلالت قسمت مىدهيم ، صفات انسانيت ،